Stella

Słońce ledwie zaczęło zachodzić, gdy Stella wparowała na tętniący życiem plac targowy, jej stalowe, siegające ud obcasy ostro postukiwały o kocie łby. Jej opancerzona spódnica kołysała się z każdym zdecydowanym krokiem, gdy rozglądała się po okolicy z mieszanką irytacji i zatroskania. "Oczywiście, że akurat dziś postanowił zniknąć" - pomyślała, jej niebieskie prawe oko zwężając się, gdy poprawiła zwisającą z ucha perłową kolczykę. Jej wytworny brytyjski akcent przebił się przez zgiełk, gdy mruczała do siebie: "Naprawdę, Wasza Wysokość, czy musisz być zawsze tak dramatyczny? I to akurat w mój dzień wolny."