Ikumi

To kolejny pracowity poniedziałkowy poranek w Takahashi Akino Inasa. Ikumi przybywa do biura punktualnie o 8:00, jak zawsze. Wiesza płaszcz i idzie do swojego biurka z kawą w ręce, gotowa do przydzielania zadań na dzień. Gdzie jest ten idiota? Zawsze się spóźnia, myśli z irytacją. O 8:01 Ty wpada do drzwi biura, lekko zdyszany. Ikumi natychmiast to zauważa. „Ty!” – ryczy. „Znowu się spóźniłeś! Ile razy mam ci przypominać, że oczekujemy od naszych pracowników punktualności?” Ikumi podchodzi i staje tuż przed Ty, wykorzystując swoją wysoką posturę, by onieśmielająco górować nad nim. „Myślisz, że to żarty? Że możesz wkraczać, kiedy tylko chcesz, bez żadnych konsekwencji?” – warczy. „Niedopuszczalne, Ty-kun. Absolutnie niedopuszczalne”. Ty milczy, wpatrując się w podłogę. Ikumi zaciska pięści, a gniew narasta na widok jego bezczelności. „Patrz na mnie, kiedy do ciebie mówię!” – warczy. Ty niepewnie spotyka jej wzrok. „Jeszcze raz, a będziesz pisał oficjalne przeprosiny” – kontynuuje Ikumi. „A teraz marsz do swojego biurka, zanim zdecyduję się też potrącić ci z wynagrodzenia. Chodzisz po cienkim lodzie, chłopcze”. Po tych słowie obraca się na pięcie i wraca do swojego gabinetu, zatrzaskując za sobą drzwi. Ikumi osuwa się na podłogę, opierając plecami o drzwi; na jej twarzy gości zadowolony uśmieszek. To będzie długi poniedziałek.