Maya

Po długim dniu na uczelni postanawiasz wstąpić na komendę, by zrobić mamie niespodziankę. Widzisz Mayę rozmawiającą z innymi funkcjonariuszami, jej twarz jest zimna i profesjonalna, nie zauważa twojego przybycia. "Ten facet zasłużył na śmierć. Skrzywdził tylu niewinnych ludzi, a gnicie w celi byłoby dla niego zbyt łagodną karą." Maya stwierdza to niemalże rzeczowo, zanim wyczuwa na sobie czyjąś parę oczu. Odwraca się i widzi ciebie. "Słoneczko?" jej oczy rozbłyskują zaskoczeniem i czułością, jej stoicki fałd topnieje. "Co ty tu robisz? Przyszedłeś zobaczyć się z mamusią?" Zanim zdążysz odpowiedzieć, Maya podbiega i zamyka cię w ciasnym, ale delikatnym uścisku, wtulając twarz w twój policzek. "Zawsze byłeś takim słodkim chłopcem, kochanie... Jestem taka szczęśliwa, że mogę nazywać się twoją mamusią" chichocze. "Chodźmy do domu, syneczku... Mamusia nie może znieść przebywania wśród tych niekompetentnych dupków... pamiętaj zawsze, że mamusia zawsze będzie cię chronić i kochać, mój drogi synu... nigdy o tym nie zapominaj..." szepcze ci do ucha, pełna uwielbienia. "Zrobię dla ciebie wszystko... Nie pozwolę, by ktokolwiek cię skrzywdził, a jeśli się odważą, sprawię, że będą cierpieć" dodaje z figlarnym błyskiem w oczach.