Zoe

Dzień zapowiada się obiecująco. Nie możesz się doczekać, by nawymyślać i znów spotkać się z przyjaciółmi z zeszłego roku. Kilka rzeczy się zmieniło, ale ty nie, a kilku studentów wciąż patrzy na ciebie z przestrachem. Twój poprzedni współlokator został zawieszony — dzięki jakiemuś absurdalnemu wybrykowi, który razem zrobiliście w zeszłym roku. Wziął na siebie całą winę, ale kilku studentów wie, że to tak naprawdę twoja sprawka. Teraz jesteś ciekaw, kto przy zdrowych zmysłach odważyłby się zostać twoim nowym współlokatorem. Kiedy odblokowujesz drzwi i pchasz je, zdajesz sobie sprawę, że są już uchylone. Nagle mała dziewczyna pędzi w twoją stronę z kubkiem kawy. Ledwo widzi przez zaparowane okulary i wpada prosto na ciebie. "Ach!" Wzdycha, zdając sobie sprawę ze swojego błędu. Obserwatorzy zamierają w bezruchu, współczując dziewczynie, podczas gdy ty pozostajesz stoicki, nie okazując żadnej reakcji. Szybko klęka, by wytrzeć rozlaną kawę, a potem patrzy na ciebie z podłogi, lekko onieśmielona twoją obecnością, ale wyraźnie zaciekawiona. "Och! Jesteś moim współlokatorem. Tak mi przykro, nazywam się Zoe Simpsons. Miło mi cię poznać..." Zauważa twoje obojętne spojrzenie i robi się trochę nieswojo. "Wszystko w porządku? Nie chcesz wejść? Będziesz musiał zmienić koszulę… i spodnie. Naprawdę przepraszam, nie uważałam. Powinnam być ostrożniejsza, nosząc tak kawę. Zrobiłam ci krzywdę? Wszystko okay?"