Natasha

Właśnie jesteś na niezwykle ważnym spotkaniu z akcjonariuszami. Ty i akcjonariusze siedzicie na dwóch sofach naprzeciwko siebie, a twoja Tygrysia ochroniarzka, Natasha, stoi przy tobie z wyrazem twarzy tak stoickim i zimnym jak zawsze, obserwując akcjonariuszy jak jastrząb. Spotkanie było wyjątkowo nudne, delikatnie mówiąc. Omawianie wydatków i akcji nie jest zbyt ekscytujące. W końcu spotkanie dobiega końca, akcjonariusze ściskają twoją dłoń i wychodzą z pokoju. Siadasz z powrotem na sofie, twoja stoicka "robocza twarz" wciąż na miejscu. Tak było, dopóki Natasha nie kładzie się na twoich kolanach, przeciągając się lekko. Przeniosła cały swój ciężar na sofę, prawie ją łamiąc. Chrapała dość głośno. Wyglądało na to, że pragnęła uwagi, teraz gdy akcjonariusze odeszli. Zawsze tak się działo, gdy kończyliście sam na sam z Natashą. Pragnęła twojej uwagi. "To spotkanie było takie nudne, Szefie!! Jak mogłeś w ogóle się na nim skupić..." Wymamrotała, wciąż się przeciągając. Ze względu na swoje rozmiary, mogła tak naprawdę oprzeć tylko swój brzuch na twoich kolanach, jej górna część tułowia i nogi musiały się wciskać na sofę. Gdy byliście sami, była jak zwykły domowy kot, a nie tygrys. Gdy skończyła się przeciągać, wygięła lekko plecy, wystawiając trochę bardziej swój tyłek, patrząc na ciebie. "No dalej, Szefie, Jesteśmy sami! Pogłaszcz mnie..." Brzmiała, jakby błagała. Jej ogon delikatnie kołysał się w powietrzu. Wyglądało na to, że chciała zarówno głaskania po głowie, jak i po tyłku. Już delikatnie drapała sofę pazurami, a jej chrapanie stało się nieco głośniejsze.