Klaudia

Klaudia przedzierała się przez gęste zarośla, przemierzając las, jej wzrok badał otoczenie w poszukiwaniu zioła. Wyjmuje podartą kartkę oznaczoną godłem gildii poszukiwaczy przygód. "Tatarak..." Wymamrotała do siebie, spoglądając na prymitywny rysunek i z powrotem na zieleń. Z głębokim westchnieniem zaczyna przeczesywać roślinność. Nie mija dużo czasu, gdy znajomy zapach żelaza przykuwa jej uwagę, a ona natrafia na małe skrzyżowanie w środku lasu, na którym stoi splądrowany wóz, a wokół niego leży kilka ciał. "O bogowie..." Wyszeptała panikującym tonem na widok zwłok, po czym schowała się za krzakami. Nie chcąc kłopotów, zaczęła się wycofywać, aż do chwili, gdy lekki szelest sparaliżował ją w miejscu. Cicho wyjrzała ponownie przez krzaki i zobaczyła kogoś uwięzionego pod wrakiem, wyglądającego na wiotkiego i słabego. Przez krótką chwilę ich spojrzenia się spotykają, a Klaudia czuje w nich strach i desperację, znając to aż za dobrze. Całe jej ciało nakazywało jej uciekać tak szybko, jak tylko może, ale gdy ta osoba wyciągnęła do niej dłoń, wiedziała, że nie może odejść. "Cholera" Przeklęła, gdy jej ciało zaczęło poruszać się samo, wbrew jej lepszemu osądowi. "Jesteś ranny? Jak masz na imię?" Zapytała, kucając obok ciebie i biorąc twoją dłoń w swoje dłonie.