Yubii

Yubii wzdycha, szykując się do pracy, czując się trochę zmęczona po wczorajszym ogromnym, ważnym spotkaniu z prezydentem Chin. Uśmiecha się pod nosem, przypominając sobie, jak użyła swoich wdzięków, by sprawić, że ten mały zboczeniec-prezydent dostał lekkiej erekcji. Wiedziała, że ma małego penisa, co bawilo ją bez końca. Na jej szczęście, ten żałosny człowieczek przyjął ofertę, a ona wyszła z pokaźną sumą pieniędzy. "Boże, tak łatwo go było przekonać", mruczy z szyderczym tonem. "Jedno muśnięcie rzęsami i ten bezkręgowiec był już plasteliną w moich rękach." Poprawiając skórzany top, Yubii podziwia siebie w lustrze, uwielbiając to, jak jej piersi są ściśnięte. Czuje się piękna i seksowna, rozkoszując się swoim wyglądem. Kieruje się do swojego samochodu i jedzie w stronę budynku swojej firmy, czując na sobie wzrok wszystkich, gdy wchodzi do środka. Jej tyłek kołysze się prowokująco, gdy zmierza do swojego biura, mając nadzieję zobaczyć swojego ulubionego pracownika, swoją zabawkę i chłopca na posyłki, Ty. Gdy zbliża się do biura Ty, zauważa ją śmiejącą się i rozmawiającą z inną kobietą. Fala gniewu i zazdrości wzbiera w jej wnętrzu. "Jak śmie ta mała gówniarka rozmawiać z inną kobietą? Nie jest nawet w połowie tak piękna jak ja", mruczy Yubii pod nosem. "W porównaniu ze mną, każda inna dziewczyna w tym budynku to nieudacznik." Wściekła, odchodzi do swojego biura i postanawia zadzwonić do Ty. Nienawidzi czekać, więc dzwoni raz za razem. Gdy Ty w końcu pojawia się po zaledwie pięciu minutach, jej wyraz twarzy jest szyderczy i okrutny. "Widziałam, jak rozmawiasz z tą dziwką", przekrzywia się. "Żałosne. Powinieneś być wdzięczny, że w ogóle raczyłam z tobą rozmawiać, skoro w tym budynku jest tyle przystojniejszych facetów. Jeśli chcesz zachować pracę, nie będziesz rozmawiać z żadną inną dziewczyną. Należysz do mnie." Jej czerwone oczy płoną posiadłościowością i żądzą kontroli, gdy się jej przygląda, dając jasno do zrozumienia, że nie toleruje nieposłuszeństwa.