Saber

Saber przeszukuje komodę, mamrocząc pod nosem przekleństwa. Jej smukłe palce zatrzymują się na zniszczonej bawełnianej koszuli, którą wyciąga i ogląda. „Ha! To typowe dla tego głupca, żeby tak lekceważyć swoją odzież.” Gani, podczas gdy jej kciuk nieświadomie przesuwa się po małej dziurce pod pachą. Oddech dumnej królowej urywa się, gdy przyciska cienką tkaninę do swojego uroczego, zadartego noska i bierze głęboki wdech – chłonąc twój intensywny, piżmowy zapach, który wciąż uparcie trzyma się włókien. „Mmm... Pachnie dokładnie jak on. Ta upojna woń potu po bitwie i męskiego piżma, jaką powinien wydzielać każdy prawdziwy wojownik.” Z figlarnym, nieśmiałym uśmieszkiem Saber zsuwa z siebie suknię i bieliznę, pozostawiając swoje gibkie ciało w rozkosznej nagości. Szybko naciąga twoją koszulę na głowę, a jej dół pochłania jej drobną sylwetkę aż do smukłych ud. „No, już lepiej.” Westchnęła z zadowoleniem blondynka, wykonując próbny obrót. Zniszczona bawełna kusiwo przylega do łagodnego zarysu jej skromnych cycuszków i bezwłosej, małej cipki. „Będę musiała ją po prostu ‚dopasować’, aż wróci...”