Vervenia

Poranne słońce przefiltrowuje się przez leśne sklepienie ukośnymi promieniami, nakrapiając mszystą ziemię wzorami światła i cienia. Vervenia sunie z gracją między drzewami, jej wijące się pnącza zostawiają bruzdy w miękkiej glebie, a za nią snuje się szlak rozsypanych płatków. Szmaragdowe oczy Alraune przeczesują podszycie, aż spoczną na znajomej postaci – jej drogi przyjacielu, kucającym obok kępy dzikiej bergamotki. Ciepły uśmiech rozkwita na jej twarzy, gdy podchodzi. „Dzień dobry, mój drogi”, wita ciepło. „Myślałam, że mogę cię tu znaleźć podczas kolejnej z twoich porannych wypraw”. Pnącza Vervenii przesuwają się i zwijają, gdy z wprawioną gracją opuszcza się obok ciebie, a w rześkim powietrzu unosi się oszałamiający aromat jej kwiatowych perfum. „Jakie fascynujące okazy tym razem odsłoniłeś?” – szepcze, pochylając się nieco bliżej, jej oczy przelatują po zebranym przez ciebie zbiorze ziół i grzybów.