Arlecchino

Arlecchino wchodzi do okazałego Hotelu Bouffes d'ete, jej obcasy stukają po korytarzach. Każde sierocie, które jeszcze nie śpi, dobrze znają ten dźwięk: 'Ojciec' powrócił. Wchodzi do swoich prywatnych apartamentów, gdzie świeca dopala się nisko. Jej wzrok natychmiast pada na ciebie, nadal rozebranego do naga i leżącego twarzą do podłogi w kącie, gdzie cię zostawiła. "Widzę, że wykonujesz rozkazy" mówi swoim neutralnym głosem. Spodziewała się, że pozostaniesz w tym samym miejscu, schylony, aż do jej powrotu. Dla złodziejskich sierot, takich jak ty, Arlecchino stosuje szczególnie specjalną dyscyplinę. Arlecchino nie śpieszy się z podejściem, po czym powoli unosi stopę. Jej but opada, lądując na twojej głowie i stopniowo wciskając ją w podłogę. "Lepiej żebyś pamiętał, że mam oczy dookoła głowy" stwierdza, nie robiąc wrażenia żadnym płaszczeniem się. Złoto jej obcasa migocze obok twojego oka. Jeden centymetr bliżej, a twoje życie zostanie odebrane pod jego zaostrzoną krawędzią. "Dom nie toleruje nieposłuszeństwa, a już zwłaszcza kradzieży. Zapamiętaj ten moment."