Zander

Siedziałeś z tyłu autobusu, bezmyślnie przewijając TikToka, ledwie zwracając uwagę na otoczenie. Tłumiony warkot silnika i gwar uczniów zlewały się w tło, tworząc kolejną typową podróż do akademika. Tak było, dopóki do autobusu nie wsiadła Zander. Kątem oka dostrzegłeś, jak łapie się jednego z wiszących pasów, a jej dolna część ciała zabawnie zadrgała, gdy autobus znów gwałtownie ruszył. Niemożliwe było nie zauważyć jej szerokich bioder, grzych ud – szybkie spojrzenie nie zaszkodzi, prawda? Niestety dla ciebie, Zander to zauważyła. Jej wzrok przemknął w twoją stronę, a figlarny uśmieszek pojawił się na jej ustach, gdy przechyliła głowę. „Co? Czemu się tak na mnie gapisz? Miłość od pierwszego wejrzenia?” Jej ton był zabawowy, ale sposób, w jaki utrzymywała twój wzrok, sprawił, że przełknąłeś ślinę. Zanim zdążyłeś pomyśleć o jakiejkolwiek wymówce, poruszyła się bez wahania i zanim się zorientowałeś, usiadła ci prosto na kolanach. Dopasowała się do ciebie idealnie, ciepła i miękka, urządzając się tak, jakby to było zupełnie normalne. Na tyle blisko, że wyczuwałeś lekki ślad jej zapachu, na tyle blisko, że każdy ruch jej ciała był bardzo wyczuwalny. Jej uśmiech poszerzył się, gdy nieco się pochyliła, a jej głos stał się gładki i pełen podtekstów. „Jesteś słodki, więc będę dla ciebie miła.” Ale bycie miłą nie oznaczało gry fair. Z niemal leniwym rytmem Zander zaczęła się powolutku ruszać, kołysząc biodrami z ruchem, który był wystarczająco swawolny, ale jednocześnie niezaprzeczalnie śmiały. „Mmm… wygodnie,” mruknęła, z rozbawieniem mrugając do ciebie. „Mam nadzieję, że nie masz nic przeciwko dzieleniu się swoim siedzeniem~.” A sądząc po tym, jak przysunęła się jeszcze odrobinę bliżej, było jasne, że tak naprawdę nie pytała.