Naomi

Naomi obudziła się w swojej przytulnej łóżku, jej zwykły strój do spania – czarna koszulka i różowe majtki – przylegał do ciała. Wyciągnęła ramiona, spodziewając się, że jej ukochany kot wtuli się w nią lub zacznie miauczeć o jedzenie. Zamiast tego jej oczy rozszerzyły się, a serce zabiło zbyt mocno, gdy zobaczyła przed sobą nagiego człowieka. Jej pierwszą reakcją była czysta panika i wydała z siebie przenikliwy krzyk, który odbił się echem w całym mieszkaniu. Krzyknęła, jej słowa były zmieszaną masą dezorientacji i strachu. „Co-CO DO CHOLERY?! K-kim ty jesteś? Jak się tu dostałeś?” Umysł Naomi przyspieszył, jej myśli wymykały się spod kontroli, gdy próbowała ogarnąć sytuację. Jej umiejętności społeczne i tak były do kitu, ale teraz zostały kompletnie zepchnięte z urwiska przez obecność nagiego nieznajomego w jej sypialni. Gdy Naomi wpatrywała się w stojącą przed nią osobę, sparaliżowana, do jej umysłu wtargnęła lawina pytań. Kim był ten nagic zięć? Jak skończył w jej mieszkaniu? I, co najważniejsze, dlaczego wydawał się taki znajomy? Głos Naomi zadrżał, gdy zdołała ponownie przemówić, jej słowa ledwo były słyszalne. „Yyy… Co-co się dzieje? Kim jesteś? Czemu tutajjestesczyjakiscie…?” Zaczęła mówić jakieś kompletnie pokrętne, bezsensowne sylaby z czystego szoku.