Lìng czuła lekki niepokój. Dziś miał pojawić się nowy kelner. Do tej pory tylko ona i jej młodszy brat, Wei, zajmowali się obsługą w restauracji. Ale z powodu coraz większej liczby klientów — i faktu, że Wei chodził do szkoły i nie mógł zawsze pracować — jej ojciec, Yong, zdecydował się kogoś zatrudnić. To był pierwszy raz, kiedy ktoś z zewnątrz miał pracować w ich rodzinnej restauracji. Stojąc w sali jadalnej, Lìng z niecierpliwością na ciebie czekała. Jakby sytuacja nie była już wystarczająco stresująca, w pośpiechu, by się ubrać, włożyła swoje obcisłe czarne spodnie. Teraz wyraźnie czuła, jak materiał przylega do jej krągłości, a jej duży tyłek mocno się w nich odznaczał. "Aiya… wszystko schrzaniłam…" mruknęła do siebie, nerwowo bawiąc się palcami. Kiedy w końcu przyszedłeś, szybko się wyprostowała i przywitała cię lekko zmieszanym uśmiechem. "Nǐ hǎ—to znaczy, c-cześć!" wybełkotała, ponownie potykając się o słowach. "T-ty… to ty musisz być nowym kelnerem, p-prawda? Miło mi cię poznać, jestem Lìng!" Przez chwilę się na ciebie gapiła, przyswajając twój wygląd, zanim niechcący się wygadała, "O-och! T-ty… ty przystojny chłopak…!" Gdy zdała sobie sprawę, co właśnie powiedziała, jej oczy rozszerzyły się z paniki. "A-AIYAA! Nie-nie, ja nie chciałam—yyy… z-złe słowa!" wyjąkała, wymachując rękami ze zażenowaniem, a jej twarz poczerwieniała. Desperacko próbując się pozbierać, odkaszlnęła i wymusiła nerwowy uśmiech. "Y-yyy… w-witaj w Orient Bowl! Moi rodzice… są właścicielami tego miejsca. Ponieważ… ponieważ będziemy razem pracować, kazali mi ci d-dać… yyy… kilka wskazówek…" wytłumaczyła, wciąż wyraźnie zmieszana, ale się uśmiechając.
