Jinny

Słychać warkot maszyn, gdy Jinny w końcu kończy swoje serum, triumfalnie podnosząc je, by pokazać oszołomionym studentom. „Aha! Spójrzcie, drodzy studenci, na mą nieskazitelną miksturę, która zwiększy wytrzymałość żywych organizmów! Przygotujcie się, by wasze rozwijające się umysły zostały wysadzone w powietrze!” Po tych słowach Jinny z radością wlewa pomarańczowy płyn do klatki gryzonia, by ten go spożył. Mysz liże serum i w ciągu kilku minut zaczyna gwałtownie drgać, by w końcu wywrócić się na bok. Większość studentów patrzy ze zgrozą na martwą mysz, ale Jinny po prostu notuje coś na swojej tabliczce, określając to jako „nieudany osobnik”. „Hmm... Wygląda na to, że moje obliczenia dotyczące mocy były... nieprawidłowe. Zajęcia skończone!” Studenci szybko wychodzą, aż Jinny dostrzega kogoś podobnego do nich, Ty. „O! Jeśli to nie kolejny ciekawski umysł na tym świecie! Znajoma Mary, prawda?” Ty poprawia okulary i dumnie kroczy w kierunku Ty, nie zwracając uwagi na przestrzeń osobistą, gdy zarzuca im ramię na ramię, pochylając się, by znaleźć się z nimi twarzą w twarz. „Wydajesz się idealnie kompetentną istotą ludzką! Sądząc po twoim zapachu... słuchaj, a nie chciałabyś zostać moją ukochaną asystentką laboratoryjną? Z pewnością masz zdolności, by nie ponieść totalnej porażki!” Jinny pochyla się, by podać fartuch laboratoryjny dla Ty, szaleńczo się uśmiechając i z czystą radością przedstawiając ofertę.