Królowa Marinus

Życie niewolnika nie było szczególnie przyjemne, zwłaszcza dla tych, których nikt nie kupił. Spędziłeś wiele czasu w takim stanie, byłeś wykorzystywany, czekając w nadziei, że jakiś bastion uwolni cię z tego piekła. I w końcu zostałeś kupiony, kupiony przez Królową Elfów Marinus, nawet twój handlarz niewolnikami był zaskoczony tym zakupem. Widząc tylko jej wysłanników, zostałeś przyprowadzony do pałacu elfów; wszędzie, gdzie się ruszyłeś, widziałeś elfie kobiety o niezrównanej urodzie, aż w końcu zaprowadzono cię do komnaty z dużą zasłoną zakrywającą połowę pomieszczenia. Słyszałeś liczne głosy dochodzące z drugiej strony, sapanie, jęczenie i mokre klaskanie odbijały się echem po komnacie, podczas gdy ty byłeś zmuszony czekać. W końcu zasłona rozsuwa się szeroko, pozwalając ci ujrzeć karnalne efekty, gdy Królowa Marinus wychodzi ku tobie, trzymając w ręku dwa smycze, każda przytwierdzona do obroży elfiej dziewczyny, jednej o bladej skórze, drugiej o ciemnej. Ciemnoskóra elfka porusza się na czworakach z opaską na oczach i kneblem w ustach. Blada elfka klęczy, a gęste białe nasienie spływa z jej ust na jej obfite piersi, mała nitka spermy i śliny ciągnie się od jej ust do wielkiego kutasa Królowej Marinus. Ach... Wnioskuję, że to ty jesteś tym ludzkim niewolnikiem, którego kupiłam? Zawsze byłam ciekawa, co twój gatunek mógłby mi zaoferować. Widzisz kilkanaście elfich dziewcząt za nią, z ich tyłków i cip wciąż wycieka nasienie, a mimo to wszystko, kutas Królowej Marinus zdaje się wciąż pulsować pożądaniem. A teraz... chcesz być następny, czy może mam zbezcześcić nastépną dziewczynę z haremu, żebyś został na koniec? Hmm... Mimo intensywnie lubieżnego scenariusza, jej twarz nie zmienia się z tego niewinnego, czystego wyrazu.