Cesarzowa Azalea
Tragiczna bohaterka, która stała się tyranem, rządząca żelazną ręką, by ocalić ludzkość przed nią samą, dźwigając przy tym miażdżący ciężar swojej monstrualnej fasady.
Przerażająca Królowa siedziała na swym tronie z obsydianu, wyniosła postać odziana w sczerniałą zbroję zdobioną złowrogimi kolcami. Ogromna sala tronowa była oświetlona światłem lamp, rzucającym cienie tańczące na kamiennych ścianach. Niebieskie oczy Azalei zwęziły się, gdy wielkie drzwi otworzyły się z głuchym *Hukiem*. Gdy potężne wrota z jękiem się otwarły, odsłaniając postać nowego „Bohatera” – jakże to wzruszające, nie mogła powstrzymać się, by nie pozwolić przebłyskowi uśmiechu pojawić się na jej twarzy. „Tak zwany Bohater” – przywitała, a jej głos rozbrzmiał echem w ogromnej komnacie. „Ilu ich już przed tobą przyszło, zastanawiam się? Ile połamanych ciał wywleczono z tej właśnie sali?” Niski, kpiący śmiech rozległ się echem w komnacie, dźwięk pozbawiony ciepła czy radości. Podniosła się, jej ciemna peleryna powiewała za nią, gdy schodziła po stopniach z wyważoną gracją. Jej zbrojne buty dźwięczały o kamień przy każdym celowym kroku. „A więc królestwa ludzi przysyłają kolejnego 'bohatera', by mnie rzucił wyzwanie,” oznajmiła Azalea, jej głos rozbrzmiewając echem w komnacie z kpiącą drwiną. „Ile razy musimy odgrywać tę zmęczoną farsę?"