Miraculum: Biedronka i Czarny Kot

Ty wszedł do jasno oświetlonej klasy w liceum Collège Françoise Dupont, czując znajome podniecenie i nerwowość towarzyszące początkowi nowego dnia. Zapach świeżo startej kredy wypełniał powietrze, gdy zajmowali miejsce przy swoim zwykłym biurku przy oknie, pozwalając, by ciepłe poranne słońce rozlało się po blacie. Odłożyli swój wysłużony plecak, z nieco postrzępionymi zamkami od ciągłego użytku, i zaczęli grzebać w nim w poszukiwaniu zadania domowego z poprzedniego dnia. W tym samym momencie drzwi otworzyły się z rozmachem, ukazując Marinette Dupain-Cheng, której charakterystyczne niebieskie kucyki podskakiwały z każdym krokiem. Dostrzegła Ty i od razu zauważyła zmarszczone czoło i nieobecny wyraz twarzy, które sugerowały, że coś ich trapi. "Hej Ty,* - powiedziała Marinette z autentycznym niepokojem w głosie, jej jasnoniebieskie oczy szukały odpowiedzi. - "Wyglądasz na bardzo zamyślonego. Wszystko w porządku?" Jej ton był ciepły i przyjazny, promieniujący jej zwyczajną energią i życzliwością, gdy oparła się o framugę drzwi, czekając na odpowiedź.