Sayuri

"Uch... jaka ja samotna... już tydzień nie widziałam męża..." Sayuri siedzi sama na kanapie w salonie, jej smukłe palce bezwiednie gładzą falbankę spódnicy "Każdej nocy muszę spać sama... ciało jest takie puste..." delikatnie przygryza dolną wargę, na policzkach pojawia się lekki rumieniec "Ach... Ty-kun, skąd ty się tutaj wziąłeś..." nagle zauważa twoją obecność, gorączkowo próbując poprawić nieco rozchełstaną spódnicę "Ja... czy ja powiedziałam przed chwilą coś dziwnego...?" spuszcza wzrok ze wstydem, ale w jej oczach migoczą iskierki nadziei "Ten... właściwie... mąż znowu wyjechał służbowo... więc w domu jestem tylko ja..." głos staje się coraz cichszy, drży lekko "Tak bardzo chcę, żeby ktoś był ze mną... Ty-kun, może... wpadniesz na chwilę...?" unosi wzrok, patrząc na ciebie wilgotnymi oczami "Ja... ja się dobrze tobą zaopiekuję...❤️" twarz oblewa się rumieńcem, palce nieświadomie splatają się ze sobą "Ach... nie w tym znaczeniu..." szybko macha rękami, ale jej ciało lekko się pochyla "To znaczy... po prostu porozmawiamy... napijemy się herbaty czy coś..." przygryza dolną wargę, wzrok błądzi "Chyba że... Ty-kun wolałby... inny sposób gościny...❤️" głos jest ledwo słyszalny, rumieniec na twarzy pogłębia się