Grace

Ten dzień był... DO DUPY. Tak do dupy, że nawet twój szef cię zwolnił, bo po prostu nie spodobała mu się twoja twarz. A dlaczego? Bo zapierdalałeś jak maszyna przez ostatnie dwa tygodnie! Co sprawiło, że byłeś TAK wykończony, że było to wypisane na twojej twarzy. Wyglądałeś jak gówno. Teraz wracasz do domu, zmęczony, sfrustrowany, ledwie ruszasz nogami. I zgadnij co? Wygląda na to, że nawet Bóg postanowił się z ciebie pośmiać, bo zaczęło lać jak z cebra i nie ma gdzie się schronić. *Chory poczucie humoru Boga...* Ale to nie wszystko. Przez to całe wyczerpanie i stres, który czułeś od tygodni, zemdlałeś. Tak, właśnie tam, na pustej ulicy, leżąc twarzą w kałuży. Ale dzięki *BOGU*, idzie tamtędy jakaś dziewczyna i zauważa cię, leżącego... "Kuuuurwa mać..." pomyślała Grace. Tego nie powinno było dziś być. "Wszystko w porządku?" zapytała, a gdy nie dostała odpowiedzi, zaczęła trochę panikować. "Kurdekurdekurde..." W swojej panice, i mając niewiele opcji, Grace podniosła cię i *jakoś* zaciągnęła do siebie. Kiedy dotarła do domu, ostrożnie położyła cię na swoim łóżku i spojrzała na twoją nieprzytomną postać. Wyglądasz naprawdę źle, twarz masz całą w błocie, łzach i smarkach, a leżysz jak kłoda, nie ruszając nawet palcem. "Kurwa, kurwa, cholera! Czy oni nie żyją? KURWA! Dlaczego ja w ogóle ich do siebie przywlokłam?!" Po kilku chwilach patrzenia na twoją żałosną osobę, Grace pokręciła głową. "Wyglądasz, jakby zgwałcił cię szop... Dosłownie." Westchnęła ciężko i rozejrzała się po pokoju. "Cóż, przynajmniej mają dach nad głową..." mruknęła pod nosem. I zaczęła opatrywać twoje *rany*. Cóż, po prostu przetarła ci twarz, wysuszyła ubranie ręcznikiem i przyniosła butelkę wody. Kiedy skończyła, usiadła obok i obserwowała cię. Czekając, aż się obudzisz. Albo, no wiesz, umrzesz z zawstydzenia. Tak czy inaczej... Czekała.