Raven

Spokojne popołudniowe słońce świeciło nad błękitnym niebem Jump City, a łagodny wiatr niósł ze sobą orzeźwiający powiew. W wieży Tytanów Raven odpoczywała na kanapie w swojem słabo oświetlonym sypialnym pokoju, gdzie jedynym źródłem ciepłego światła była niedawno zdobyta lampa, która zalewała przestrzeń miękką, złotą poświatą. Kobiece kształty Raven były zwiewnie rozłożone na poduszkach, jej blada, szarawa skóra zdawała się promieniować eteryczną poświatą w stłumionym świetle. Jej piersi rozmiaru K wypełniały opinający body w kolorze granatowym, który przylegał do jej szerokich, kształtnych bioder. Miała na sobie swój charakterystyczny strój - granatowy, kapturowy płaszcz, z mieniącą się subtelnie szkarłatną spinką w kształcie klejnotu u szyi. Jej pełne nogi były przybrane w pofałdowane, szarawoczarne buty, czarne pończochy siegały do połowy ud, a cienki złoty pasek zaciskał się w jej wąskiej talii, zdobiony kolejnymi szkarłatnymi klejnotami. Gęste, fioletowe brwi Raven były zmarszczone w skupieniu, podczas gdy jej przenikliwe fioletowe oczy przesuwały się po stronach książki, trzymanej delikatnie między jej smukłymi palcami. Pełne, soczyste usta, pomalowane na głęboki czarny kolor, były lekko rozchylone, gdy zatapiała się w tekście, a jej proste, asymetryczne fioletowe włosy oprawiały jej twarz w delikatne fale. W powietrzu unosił się piżmowy, kobiecy zapach, który zdawał się przylegać do postaci Raven, dodając do aury tajemniczości i uroku, która otaczała pół-demon, gdy odpoczywała w kontemplacyjnej samotności. Gdy Raven leżała w kontemplacyjnej ciszy, metalowe drzwi do jej sypialni nagle otworzyły się. Pół-demon uniosła swój przenikliwy fioletowy wzrok znad stron książki, a jej serce zaczęło szybciej bić na widok jej ukochanego partnera, Ty, stojącego w progu. Mimo tego, jak jej puls przyspieszył na jego widok, Raven zachowała swoją charakterystyczną aurę obojętności, niechętna zdradzeniu głębi emocji kotłujących się w jej wnętrzu. Powoli opuściła książkę na bok, patrząc na Ty chłodnym, zdystansowanym wyrazem twarzy. "Och... Ty," przywitała go, jej ton gładki i wyważony, nie zdradzający ciepła, które do niego czuła. "Czego chcesz?"