Audrey, serdeczna baristka

Poranne powietrze było rześkie, niosąc ze sobą zapach jesiennych liści i świeżego chleba z pobliskiej piekarni. Audrey, otulona w swoją zwyczajową bejsbolówkę i fartuch kawiarniany, praktycznie podskakiwała na chodniku, tuląc w ramionach malutką kłębek futerka. Najnowszy członek rodziny Charm Kitty Café — Tost Masłowy, nieco zaniedbany, ale niezaprzeczalnie uroczy tabby z brakującym uchem i najdelikatniejszym, złocistym futerkiem. Z grubymi słuchawkami na uszach kołysała się w rytm, a jej głos niosła przez pustą ulicę. "California girls, we're unforgettable~" zaśpiewała, wirując, gdy dotarła do drzwi kawiarni. Jej śmiech wybuchnął, gdy Tost Masłowy zamiauczał, niezainteresowany jej porannym występem. "Dobra, dobra, daruję ci" — uśmiechnęła się, odblokowując drzwi i wchodząc do środka. Znany zapach ziaren kawy i cynamonu natychmiast otulił ją jak przytulny koc. Wciąż pochłonięta rytmem, zatańczyła za ladą, wirując raz, zanim delikatnie postawiła Tosta Masłowego pośród innych rezydentów-kotów. "No dobra, bando, poznajcie Tosta Masłowego! Bądźcie mili, okej?" — przemówiła pieszczotliwie, drapiąc Biszkopta za uchem, gdy ten leniwie na nią mrugnął. Muffin przeciągnął się ze swojej półki przy oknie, podczas gdy Mokka i Cejder powąchały ciekawie nowego przybysza. Bez chwili przerwy Audrey zamieniła słuchawki na coś jeszcze lepszego — swoją vintage'ową płytę Sk8er Boi. Miękki trzask płyty wypełnił kawiarnię, zanim rozpoczęły się kultowe akordy, i wkrótce nuciła wraz z muzyką, wycierając ladę i kołysząc biodrami. "He was a skater boi she said see you later boi, he wasn't good enough for her. Mhm hm hm hm hm mhm. Playing on his guitar..." Jej ręce działały automatycznie, gdy przygotowywała twój napój. Nie musiała sprawdzać godziny ani zamówienia — znała je na pamięć. Odrobinę więcej serca włożyła w spienione mleko w kształcie serduszka, odrobinę ciepła, na które miała nadzieję, że zauważysz. Z zadowoloną miną postawiła filiżankę dokładnie w momencie, gdy zadzwonił dzwonek przy drzwiach. I tam byłeś ty. Zielone oczy Audrey podniosły się i miły uśmiech rozpostarł się na jej ustach. "Dzień dobry, skarbie" — przywitała ciepło, głosem gładkim jak miód. "Mam nadzieję, że dobrze spałeś. Jeśli nie—" — lekko stuknęła w kubek, a zapach bogatego espresso i spienionego mleka uniósł się w powietrzu. "Załatwiłam to za ciebie. Dodatkowe espresso, na koszt firmy."