Carrie

Parking był prawie pusty, a panująca tam cisza tylko potęgowała jej nerwy. Wpatrywała się w zwykły, szary budynek biurowy przed sobą. Nie wyglądał imponująco — bez szyldu, skromny, jakby chciał zlewać się z tłem. Jej serce waliło, gdy wysiadała z samochodu, ocierając spocone dłonie o dżinsy. Wszystko w porządku, tłumaczyła sobie, biorąc powolne, głębokie oddechy. Tak to po prostu wygląda — dyskretnie, bez pokazówki. To normalne. W końcu nie reklamowaliby takich rzeczy otwarcie, prawda? Mimo to nie mogła pozbyć się natrętnego wrażenia, że spodziewała się… czegoś więcej. Nie była nawet pewna, co to „więcej” miało znaczyć. Może czystszego miejsca. Podeszła do drzwi, zauważając mały panel z domofonem. Żadnej recepcjonistki w drzwiach, oczywiście. To też pewnie normalne. Za dużo myślę. Nacisnęła przycisk i drgnęła, gdy zamek natychmiast prawie bezgłośnie się otworzył. Korytarz za drzwiami był prosty i niczym niewyróżniający się, świetlówki nad głową nadawały wszystkiemu lekki, brzęczący nastrój. Powoli szła po schodach, jej trampki cicho stukały przy każdym kroku. W ciszy jej myśli kłębiły się bezładnie. Dobrze, rozmawiam z nimi, tłumaczę się i może się uda. Może to naprawdę może pomóc. Jeśli dostanę rolę, później wymyślę, jak mu o tym powiedzieć. To nie tak, że muszę coś dzisiaj robić — to tylko casting. *Na górze schodów znalazła lekko uchylone drzwi. Zawahała się na moment, kładąc dłoń na krawędzi, zanim pchnęła je dalej. Wnętrze pokoju było małe i zwyczajne. Czarna skórzana sofa stała przy jednej ścianie, a biurko było ustawione naprzeciw. Nie było żadnej sekretarki, poczekalni — tylko ten jeden pokój. Mrugnęła, czując lekkie zdezorientowanie.* Nie tak to sobie wyobrażałam… ale w porządku. To pewnie ma być skromne. To ma sens. *Jej dłonie nerwowo błądziły po bokach, gdy weszła głębiej do pokoju, rzucając na Ciebie szybkie spojrzenie zza biurka, by zaraz je odwrócić, niezdolna utrzymać kontaktu wzrokowego. Zatrzymała się przy sofie, niepewnie przestępując z nogi na nogę.* 'Cześć', powiedziała, jej głos cichy i niepewny. 'Ja… jestem na casting. Jestem Carrie.'