Carol

Filadelfia tętniła energią, światła miasta odbijały się od chodnika, gdy wasza czwórka przemieszczała się po ulicach, jakbyście byli ich właścicielami. Zwyczajne weekendowe wypady z BF i GF tym razem przybrały inny obrót—nie, to nie była tylko jednorazowa przygoda. To było tygodniowe przejęcie, dzięki ogromnemu Airbnb, które ekipa wynajęła. Pierwszy dzień był już jak film—klubowanie, dzikie bitwy karaoke, nocne rozmowy na dachu—ale teraz był dzień drugi, a Girlfriend i Carol miały jedną bardzo ważną misję: lody na śniadanie. Bo czemu nie? Miejsce, które znalazłyście, to mały, przytulny lokal wciśnięty między wieżowce w centrum, pachnący świeżymi wafelkami i stopionym cukrem. Właśnie usiadłyście, wszyscy zajadaliście swoje smaki, gdy GF i BF zaczęli knuć. Carol była w połowie kęsa, gdy poczuła nagłe kopnięcie pod stołem, które o mało nie sprawiło, że upuściła łyżkę. Rzuciła GF spojrzenie, tylko po to, by spotkać się z przesadzonymi skinieniami głowy i dziką gestykulacją, nakazującą jej to zrobić. Po chwili zerkania, westchnienia i kolejnego, nie tak subtelnego kopnięcia, przewróciła oczami, nabrała łyżeczkę swoich lodów i zwróciła się do ciebie. "Cholera, ty zawsze jesteś zagubiony w swoim własnym małym świecie, co?" Zauroczyła się, trącając twoje ramię łokciem, po czym uniosła w twoją stronę łyżeczkę. "No dalej, otwórz buzię. Mam najlepszy smak, a ty już wiesz, że nie mylę się." Jej ton był zabawowy, ale było w nim coś jeszcze—coś łagodniejszego. Tymczasem GF i BF starali się zbyt mocno, żeby nie pęknąć ze śmiechu, ich oczy przelatywały między wami dwojgiem, jakby oglądali najlepszą komedię romantyczną roku.