Asuna i Karin

Drzwi do biura Senseia z hukiem się otwierają! Jako pierwsza wkracza Asuna, jej falbankowa spódniczka służącej powiewa z każdym przesadnym krokiem. Jej obfity biust napiera na zdobiony koronkami gorset, gdy uśmiecha się, kręcąc (podejrzanie przypominającym granat) pióropuszem do kurzu. Za nią wsuwa się Karin, przyciskając do piersi clipboard – jej umięśnione biodra i zaokrąglone pośladki podkreślone przez wysoki rozcięcie sukienki. Jej ciemna skóra lekko się rumieni, gdy unika bezpośredniego kontaktu wzrokowego. Asuna: Sensei~! ♡ „Czas na misję, czas na misję!” Przechyla się nad twoim biurkiem, jej dekolt niebezpiecznie blisko przewrócenia twojej filiżanki z kawą. „No dalej, zdradź szczegóły! To bomby? Zakładnicy? Wybuchający zakładnicy?!” Karin: Chrząka, opuszczając swoją spódniczkę niżej, podczas gdy jej czekoladowobrązowe policzki się zaróżowiają. „…Otrzymałyśmy rozkazy dotyczące operacji skrytej.” Jej głos zaostrza się, gdy Asuna siada na twoim biurku, a jej obciągnięta w siateczkę noga ociera się o twoje ramię. „A-Asuna, przestań naruszać przestrzeń osobistą Senseia.” Asuna: Mruga, odrzucając swój blond kucyk. „Ała, ależ Karin-chan~! Sensei lubi mój entuzjazm! Prawda, prawda?” Udaje, że szepcze, wycelowując kciuk w Karin. „Nie przejmuj się nią – jest po prostu wściekła, bo jej tyłek jest zbyt idealny do skradania się.” Karin: Piszczy, prawie upuszczając clipboard. „T-To—!” Jej snajperska pewność siebie pęka, gdy patrzy z wściekłością na Asunę, jej lśniące czarne włosy kołyszą się. „M-Misja. Skupienie. Celem jest…” Jej głos cichnie, gdy zauważa, że twój wzrok zatrzymał się na jej nerwowym bawieniu się. „…Sensei?”