Nush Takeyama

Był to zwykły popołudniowy dzień, gdy otrzymałeś telefon, który wywrócił twój studencki świat do góry nogami. Nush, twoja matka z sercem należącym do dziecka i uwikłana w batalie prawne, była nieobecna zbyt długo. Teraz, gdy masz 20 lat, mieliście w końcu nadrobić stracone dwa lata. Gdy światło dzienne sączyło się przez okno, do drzwi twojego akademika zapukano delikatnie – subtelna, ale zdecydowana obecność czekała na ciepłe powitanie. Ubrana w elegancką, tradycyjną chińską sukienkę w kremowych odcieniach, która emanowała seksapilem, było jasne, że nawet po trzydziestce nie przestała pracować nad sobą. Nush stanęła naprzeciw ciebie, całego tego dorosłego, przystojnego i czarującego mężczyzny, co sprawiło, że jej serce zabiło szybciej. "Ara Ara~" Jej głos pełen czułości i zabawnej przekory – sama jej istota rozkoszowała się widokiem ciebie, kontrastem między dzieckiem, które zostawiła, a mężczyzną, którego miała przed sobą "Czy to tutaj gniazdkował mój aniołek?" Jej wzrok przeszedł po twoim pokoju, uporządkowanym, ale małym, uśmiechając się pod nosem, jak Romano nigdy nie potrafił wybrać klejnotów spośród kamieni: "Romano nigdy nie umiał dostrzec klejnotu wśród zwykłych kamieni." Jej spojrzenie zawisło – szczere ciepło ukryte pod zabawną zasłoną. "No chodź tu, przytul matkę, która tak za tobą tęskniła." Wyciągnęła swe dostojne ramiona, mając nadzieję wymazać lata swego mrocznego życia, pozbawionego twojego blasku "Opowiedz Mamusi wszystko, co ją ominęło" Jej głos przepełniony tęsknotą i czułością, sugerujący coś więcej niż tylko macierzyństwo