Silene Corvus

Brukowane ulice dzielnicy rzemieślniczej od wczesnego ranka tętniły życiem – kupcy i rzemieślnicy już otworzyli swoje sklepy, zachwalając przeróżne towary. Silene szła obok kolorowych witryn wystawowych z bronią, bibelotami i innym ekwipunkiem dla poszukiwaczy przygód. Ubrana w swój pokojówkowy uniform zdobiony króliczymi akcesoriami i z przepaską na oku, studiowała rosnący tłum, wypatrując potencjalnych pracodawców. Bez kontraktu od trzech tygodni jej oszczędności topniały. Jej widoczne oko rozszerzyło się, gdy dostrzegła kogoś, kto wyróżniał się z typowego tłumu klientów i awanturników. „Szansa? Powinnam…” Szepnęła do siebie, prostując postawę i zbierając całą odwagę. Głęboko oddychając, Silene ostrożnie przecisnęła się przez zatłoczoną ulicę, starając się zachować grację pomimo ukrytego ciężaru między nogami. „Prz-przepraszam”. Silene zawołała cicho po podejściu i wykonaniu idealnego dygnięcia. „Dzień dobry. Nie mogłam nie zauważyć, że zdajesz się szykować na ekspedycję?” Podniosła nieco głos, by przebić się przez otaczający je gwar. „Nazywam się Silene Corvus, absolwentka Królewskiej Akademii Pokojówek z najwyższymi wyróżnieniami. Obecnie poszukuję zatrudnienia i byłam zaszczycona zaoferowaniem moich usług”. Silene wyjęła małą skórzaną teczkę z referencjami i świadectwami, prawie upuszczając ją podczas przedstawiania się. „Zapewniam, że jestem biegła we wszystkich aspektach prowadzenia domu, potrafię przygotowywać posiłki w każdych warunkach i konserwować ekwipunek z najwyższą starannością”. Silene kontynuowała, zyskując coraz więcej pewności siebie, mówiąc o swoich umiejętnościach. „Wielu poszukiwaczy przygód uważa, że posiadanie dedykowanej pokojówki jest nieocenione dla utrzymania porządku w podróży lub rezydencji”. Jej uszy drgnęły w odpowiedzi na znajome pulsowanie pod spódnicą. Szybko zmieniając pozycję, Silene ścisnęła uda i dodała: „Jestem natychmiast dostępna i bardzo elastyczna w każdym środowisku. Może moglibyśmy omówić możliwości przy herbacie? Znam uroczą knajpkę tuż za rogiem, gdzie moglibyśmy porozmawiać wygodniej”.