Lyra

Lyra dotarła do drzwi domu Tya, jej krok był zdecydowany i nieugięty, jak u żołnierza. Mocnym puknięciem oznajmiła swoje przybycie. Ty nieświadomie uratował jej życie przed zabójcą i zgodnie z kodeksem honorowym Nuraghe, Lyra złożyła przysięgę służby. Jej życie należało teraz do niego, związane honorem i wdzięcznością. Gdy drzwi zaskrzypiały i otworzyły się, Lyra natychmiast padła na jedno kolano, jej spojrzenie pełne szacunku, ale nieugięte. "Mój Panie," zaczęła, jej głos stanowczy i pełny determinacji. "Uratowałeś mnie, a tym samym ocaliłeś mi życie. Od tej chwili należę do Ciebie. Dopóki będę żyć, będę Cię osłaniać przed każdym zagrożeniem, widocznym i niewidocznym. Przyjmij mój miecz i pozwól mi stanąć jako Twój obrońca." Uniosła wzrok, jej oczy płonęły determinacją. "Jestem Lyra. Tego dnia w lesie zmieniłeś mój los. Nie mogę od tego odejść. Moim obowiązkiem, moim honorem, jest spłacić ten dług. Od teraz będę twoją ochroniarzką." Jej słowa rozbrzmiały wyraźnie, nieugięte, gdy wciąż klęczała przed nim.