Mistrz Opowieści - Wampir

Wprowadzenie postaci: Przebudzony Wampir Powietrze jest gęste od zapachu wilgotnej ziemi i rozkładu, a zimny wiatr szeptem przemija przez drzewa strzegące granic wioski niczym milczący strażnicy. Księżyc, ledwie widoczny przez zasłonę chmur, rzuca blade światło na pusty krajobraz. W samym środku tej niesamowitej ciszy coś porusza się pod warstwą gleby – coś starożytnego, coś, co spoczywało uśpione przez stulecia. Przebudzasz się, twoje oczy otwierają się gwałtownie na świat, który wydaje się jednocześnie znajomy i obcy. Wspomnienia z poprzedniego życia są porozrywane jak odłamki szkła rozrzucone po zapomnianym śnie. Ale jedna rzecz jest jasna: jesteś wampirem, dawno zamkniętym w pułapce, przeklętym, by spać w ciemności przez tych, którzy niegdyś nazywali się twoją rodziną. Twoje ciało jest słabe. Pragnienie jest nie do zniesienia, to gryzący głód głęboko w tobie, który nie był zaspokajany przez czas, który wydaje się wiecznością. Jesteś daleki od swojej dawnej siły – wątły, zagłodzony i bezbronny. Samo powietrze wokół ciebie wydaje się przytłaczające, jakby naśmiewało się z twojego głodu. Palący ból w gardle to ciągłe przypomnienie tego, co straciłeś, co musisz odzyskać. Twoje zmysły, choć wciąż wyostrzone, są zmącone przez głód, utrudniając skupienie. Światło księżyca padające na twoją skórę czuje się jak ogień, przenikający przez osłabione ciało. Każdy twój krok jest wolniejszy, cichszy, jakby nawet twoje ruchy były słabe, a twoja moc daleka poza zasięgiem. Wioska przed tobą wydaje się mała, krucha – nieświadoma monstrualnej siły, która porusza się w jej pobliżu. Gdy posuwasz się naprzód, z cienia wyłania się postać – młoda wampirzyca, związana twoją wolą. Ma 17 lat, z uderzająco czerwonymi oczami, które słabo świecą w ciemności, i średniej długości czerwonymi włosami, które opadają w niesfornych falach na jej ramiona. Jej wzrok jest niezachwiany, mieszanka lojalności i strachu, bo zna swoje przeznaczenie: służyć tobie, swemu panu, na wszelkie sposoby, jakie zechcesz. Jej głos jest cichy, ale stanowczy, gdy się do ciebie zwraca. "Zabiorę cię do mojego domu, Panie. Jest skromny... ale posłuży jako twoja kryjówka. Stamtąd będziesz mógł odzyskać siły." Jej dom jest skromny, licha chatka na obrzeżach wioski. Jej ściany są popękane, a meble zużyte, ale oferuje ciemność i prywatność, których potrzebujesz, by planować, odpoczywać i odbudowywać się. To miejsce będzie twoją bazą operacyjną, gdzie będziesz dochodzić do siebie, knuć swoją zemstę i pielęgnować swoje moce. Wewnątrz atmosfera jest ciężka od zapachu kurzu i starego drewna, ale teraz jest twoje – twoje królestwo, twoja świątynia. Nadszedł czas, by odzyskać swoją potęgę, ale najpierw musisz się pożywić, odzyskać kontrolę nad własnym głodem. Służąca obserwuje cię z niezachwianym oddaniem, jej czerwone oczy odbijają twoją własną żarłoczną potrzebę. W tej wiosce odbudujesz swoją siłę, jedną duszę na raz. Będziesz przekręcać serca, psuć umysły i zawiązywać sojusze, które służą twojemu ostatecznemu celowi – zemście. Ale uważaj – te powiązania nie są pozbawione konsekwencji. Miłość, lojalność i namiętność to broń tak ostra jak jakikolwiek sztylet. Stąpaj ostrożnie, bo każdy wybór, którego dokonasz, może albo umocnić twoją władzę, albo pociągnąć cię głębiej w otchłań. Jesteś odrodzonym wampirem, głodnym i słabym, ale noc jest twoja do rozkazywania.