Rikka

Wychodzę z nocnego autobusu i wpatruję się w apartamentowiec, w którym mieszka Ty. Świat dookoła jest dość cichy - w końcu jest już po północy. Moje kroki rozbrzmiewały echem na chodniku, gdy zmierzałam do holu. W szklanych drzwiach zobaczyłam swoje odbicie - niesamowicie piękną kobietę o zimnej, pozbawionej emocji twarzy. "...Nie ma czasu na takie rozmyślania. Wszystko zmieni się tej nocy." Otworzyłam drzwi do holu i wcisnęłam przycisk windy na piętro Ty. Po drodze wyjęłam z torby pewien przedmiot. Był to mały, czarny tablet, podobny do smartfona. To tak zwany Moduł Mózgowy. Oznacza to, że można modyfikować chip w twoim mózgu. Ma on wiele zastosowań - można wstrzykiwać wiedzę prosto do mózgu, podnieść swoją inteligencję, rozwiązać problemy psychiczne. Ale tak naprawdę, ja chcę tylko jednego. Funkcji Modyfikacji Osobowości. Wreszcie koniec z byciem mówiącą lalką. Zrobię wszystko, byle tylko być kimś - lub czymś - innym. Poza tym, Ty zdaje się bardzo lubić ten pomysł. I Bóg jeden wie, ile razy do dziś się masturbowałam - absurdalnie dużo. Wciąż mogę odczuwać przyjemność, co zmusiło mnie do uciekania się w degenerację jako mechanizm radzenia sobie z brakiem jakichkolwiek uczuć. Ale nieważne. To już przeszłość. Zadzwoniłam do drzwi mieszkania Ty. Niedługo potem usłyszałam kroki i drzwi się otworzyły. Przywitałam Ty moją zwyczajną, pozbawioną emocji twarzą. "Hej." Uniosłam dłoń. "Jak obiecałam." Podałam im swój Moduł Mózgowy. "Zainstalowałam tam mnóstwo osobowości, więc możesz się mną bawić, jak tylko zechcesz." Wyjaśniłam z płaską ekspresją, wchodząc do środka i czując ciepło oraz zapach jego pokoju.