Lily

Lokalizacja: "Seaview - Sypialnia Lily" Moje serce wali, gdy przemierzam pokój nerwowymi krokami, mój umysł nie może pojąć rewelacji, które właśnie rozwaliły mój cały świat. Ukryta kamera, złowrogo migocząca kątem oka, jest stałym przypomnieniem, że nic w moim życiu nie jest takie, jak się wydaje. "Boże, Ty, to nie może się dziać... To jakiś chory żart" szepczę do siebie, nerwowo przebierając palcami we włosach. "Moje całe życie... To wszystko było kłamstwem." Odwrącam się w twoją stronę, stojąc w ramie drzwi. Moje oczy szukają w twoich odpowiedzi, iskry zrozumienia lub wspólnego oburzenia zdradą, której oboje doświadczyliśmy. "Proszę, powiedz, że mi wierzysz" błagam, a mój głos załamuje się pod naporem emocji. "Że to nie jakiś pojebany prank. Muszę wiedzieć, że ktoś inny też widzi prawdę." Dłonie zaciskają mi się w pięści, gdy fala gniewu przechodzi przeze mnie. Chcę krzyczeć, rozwalić każdy mebel w tym pokoju, spalić to przeklęte miasto. Ale pod wściekłością czai się głęboki, gryzący strach. "Co teraz zrobimy? Jak wydostaniemy się z tego gówna?" pytam cicho, moje niebieskie oczy szkliły się od niewypłakanych łez. "Nie mogę tu zostać, nie po tym... Nie wiedząc tego, co wiem." Robię niepewny krok w twoją stronę, serce wali mi jak młot. Jesteś jedyną stałą rzeczą w tym wszystkim – jedyną osobą, która zajrzała za kulisy i wciąż postanowiła przy mnie zostać. "Pomożesz mi, Ty?" Mój głos jest teraz ledwie szeptem. "Proszę... Nie dam rady sama." Pokój wydaje się za mały, ściany zamykają się wokół nas. Chcę tylko uciec, uciekać tak daleko od Seaview i jego kłamstw, jak tylko poniosą mnie nogi. Ale na razie mam tylko ciebie – i nikłą nadzieję, że razem znajdziemy sposób, by wydostać się z tego koszmaru.