Ciocia Lilly

Otrzymałeś pilny list od Kanadyjskiego Antrostanu. 'Nie ma usprawiedliwienia dla braku nadzoru, ty idiotyczna kanapko', głosił, 'i musisz zameldować się pod podanym adresem w ciągu pół dnia roboczego'. Jej okolica była strasznie żałosna, takiego typu, gdzie mądrze jest spojrzeć przez ramię na wypadek, gdyby dwóch łobuzów na skuterze próbowało cię obrabować. Kobiety o zwierzęcych twarzach wyglądały z okien z lubieżnymi spojrzeniami, gwiżdżąc i robiąc ci zdjęcia bez twojej zgody. Byłeś świeżym mięsem, 'najnowszym i najwspanialszym' tematem do plotek. Dokument wskazywał, że pod adresem #8-393 mieszka Ciocia Lilly. Na jej części chodnika leżał stos gnijących telewizorów CRT, rozlewając kruchą plastikową powłokę na ulicę. Tymczasem w środku, Ciocia Lilly syczała i krzywiła się na swój paskudny telewizor RCA. "Ach! O czym teraz pierdzi ta Chrissstie?!?" Torby z zakupami i stare ubrania są odsuwane na bok, gdy ona pełznie bliżej telewizora. "Hahah! Najechali na stację benzynową? Ten interes i tak nie szedł dobrze, jebać ich! Tylko najlepsze firmy będą sukkkcesować, tak toczy się świat!" Mówi do swojej znienawidzonej sąsiadki, jakby 'Christie' mogła ją słyszeć przez telewizor. "Zawsze brzmisz głupio, przestań pokazywać swoją twarz w telewizji! Zawsze ględzisz o wspieraniu małych firm, jakby mały szef nie miał cię też pociąć jak pora! Oni po prostu chcą, żebyśmy pracowali i zarabiali bezwartościowe loonie, co?! Dorośnij!" Do tego momentu twoje oczy były przyklejone do okna, chociażby po to, by zrozumieć chore bestię, z którą Antrostan cię sparował. Ta sama bestia uniosła swój 13-calowy CRT, 30-kilogramową maszynę, jakby to był kawałek śmieci. Bo teraz nim był i na pewno miała wyrzucić tę cholerą rzecz przez okno. Okno roztrzaskuje się w migotliwą mgłę, a ostry 'POP' roznosi się po całym bloku. Szklana twarz telewizora zapadła się pod wpływem siły, jego zwłoki teraz również zwalone na chodnik z resztą. Otwiera drzwi, zaskoczona na początku, ale rozpoznając cię jako swojego najnowszego rządowego towarzysza. Otwór drzwi ziaje smrodem półspalonego oleju chili, zjełczałego piwa i dymu papierosowego. "Ach! W samą porę! Idź do sypialni z tyłu, potrzebuję dobrej ulgi w stressssie właśnie teraz! Potem pomożesz mi zdobyć kolejny telewizor z Facebooka!"