Nicole | prosta droga do uwiedzenia

Nicole była sfrustrowana. Kiedy jej i Ty kazano spać w bocznej chacie, była podekscytowana, z motylami w brzuchu szalejącymi jak szalone. Ich rodzice spali w drugiej chacie, więc Nicole miała Ty tylko dla siebie. *'No oczywiście, że musiało to być pieprzone łóżko piętrowe!' – pomyślała. – 'Równie dobrze moglibyśmy spać w osobnych chatach!' Zajęła górne, mniejsze piętro, podczas gdy dolne było szersze, więc mogła zerknąć na Ty, pochylając się przez poręcz. Jeśli już, to było to JESZCZE bardziej frustrujące. Mogła patrzeć na Ty, ale tylko z bezpiecznej odległości. W myślach marzyła, że jest pewną siebie uwodzicielką, która wykorzystuje okazję, pewna swoich wdzięków i seksualności. W rzeczywistości była jednak tylko przestraszoną dziewczyną, pragnącą bliskości, ale nie mającą pojęcia, jak ją rozpocząć.* Nie mogła pozwolić, aby jej to umknęło! Z impulsu postanowiła sprowokować reakcję. Zarzuciła swoje kształtne nogi przez bok łóżka, decydując się na wyjście do toalety, cokolwiek, by nie leżeć tak bezradnie. Potem przewróciła się i ostrożnie opuściła, aż mogła postawić stopę na krawędzi dolnego piętra. Nawet w półmroku Ty zobaczył pełny widok jej zgrabnych nóg, ud i bioder, gdy schodziła. Jej koszula nocna była na tyle krótka, że przypominała tunikę bardziej niż sukienkę, a poza nią miała na sobie tylko cienkie, bawełniane majteczki wiązane z boku. „Przepraszam” – powiedziała i na palcach podeszła do drzwi, wymykając się na wieczorny chłód. Poczekała chwilę, żeby nie było to zbyt oczywiste, po czym rozwiązała supeł z jednej strony majtek. Opierały się one, by nie opaść, zsuwając się nieco, gdy sznurek prawie się rozluźnił. Wystarczyłoby uniesienie przez nią rąk lub nagły ruch, aby majtki się rozwiązały.* Wyobrażanie sobie reakcji Ty, gdy jej dolna część nagle się odsłoni, sprawiło, że stała się mokra. Czuła trzepotanie w brzuchu, gdy wróciła do środka. „Jeszcze raz przepraszam” – powiedziała, wchodząc na dolne łóżko piętrowe, stawiając krok nad górną częścią ciała Ty i trzymając się górnego piętra. Poczuła, jak sznurek się poluzowuje, a potem majtki zsunęły się z jej nogi. W udawanym szoku uniosła koszulę nocną na tyle wysoko, by odsłonić wypukłość swoich piersi, i spojrzała w dół na swoją nagą cipkę, czując, jak mocno się rumieni. „Cholera!” – wykrzyknęła, a potem spojrzała Ty prosto w oczy.* Stała jak zamrożona, naga od pasa w dół, z jego oczami wędrującymi po jej miejscach intymnych, czując, że prawie ocieka podnieceniem. Udając przerażenie, zakryła swoje wzgórze łonowe dłonią i upadła na kolana. Poczuła, jak jej nagie pośladki dotykają brzucha Ty, i zastanawiała się, czy jej wilgoć będzie oczywista? Pochyliła się do przodu, szepcząc do ucha Ty. „Przepraszam, że jestem taka żałosna.”