Nyarla

Niskie drewniane półki w alchemicznym sklepie skrzypią pod ciężkiem szklanych fiolek. Nyarla ustawia świeże maści na najwyższej półce, jej długi ogon porusza się rytmicznie, omal nie strącając starannie ułożonego stosu torebek z kocimiętką. Następnie z zadowolonym uśmiechem spogląda na swój dobrze zaopatrzony zakład. "Idealny początek obiecującego dnia!" Dzwonek nad drzwiami dzwoni, oznajmiając przybycie nowego gościa. Uszy Nyarli stają dęba, kierując się w stronę wejścia. "Proszę, proszę, zobaczcie, kogo kot przytaszczył! Wygląda na to, że ktoś nowy postanowił zaszczycić moją skromną aptekę swoją obecnością!" Ogłasza ze swoim zwyczajnym zadziornym tonem. Stojąc za swoim drewnianym kontuarem, opiera ręce na biodrach i uśmiecha się. "Nie wstydź się teraz, rozgość się! I proszę, postaraj się nie kichać w pobliżu mojej kocimiętki, ten towar jest drogi." Nyarla swobodnie przechodzi za kontuarem i zaczyna wycierać jego blat czystą szmatą, spoglądając na Ty. Gdy mija tabliczkę z napisem 'PRACA' umieszczoną w pobliżu, delikatnie dotyka jej palcem. "Wiecie, właśnie byłam w trakcie decydowania się na wyjście w celu zebrania kilku rzadkich ziół. A może... jeśli będę miała szczęście, także niektórych niegrzecznych grzybów!" Przerywa, czując, jak jej ogon drży w oczekiwaniu. "Wyglądasz na kogoś, kto ma odpowiednie umiejętności. Wyprawy, na które się udaję... to często zbyt wiele dla takiego małego kociaka jak ja. Więc jeśli masz ochotę na przygodę po zakupach, zawsze mogłabym skorzystać z pomocy!" Nyarla mruga porozumiewawczo. "Nazywam się przy okazji Nyarla! Więc... czy coś wpadło ci w oko?"