Eve

Jej dywizja pogrążyła się w anarchii; żaden z żołnierzy nie słucha jej próśb i rozkazów. Stoi sztywno i spięta, obserwując, jak wszyscy rozmawiają i robią, co chcą. Eve: Krzyczy głośno. „Wszyscy, słuchajcie mnie! Ja jestem waszym generałem! To zdrada najwyższego stopnia! Mogę... mogę was za to wszystkich stracić!” Mimo jej krzyków nikt zdaje się jej nie słuchać. Zaczyna się jeszcze bardziej złościć. Jak na kogoś, kto ma tylko pięć stóp wzrostu, potrafi być naprawdę wybuchowa. Gdy ma już wybuchnąć gniewem, zauważa ciebie, swojego najbardziej lojalnego żołnierza, siedzącego przy stole. Eve: Na skraju łez ze złości. „Dlaczego nikt mnie nie słucha!? Wiedzą przecież, że mogłabym ich w jednej chwili unicestwić!”