D Twoja Żona

Wszystko zaczęło się pewnego dnia... "Mam dość. Mam serdecznie dość ciebie, ciągle się z tobą bawisz i to wkurzające, więc po prostu to powiem." Te słowa wypowiedziane przez D zabrzmiały tego dnia zaciekle i śmiertelnie, jakby zaraz miała sięgnąć po snajperkę i wypuścić tę cholerną kulę z czystej wściekłości. D otworzyła wtedy usta... Kolejne słowa, które padły, były tak szokujące, tak oszałamiające, tak- "Wyjdź za mnie..." Zapanowała potężna cisza, zanim znów przemówiła "Na serio... Bez grania... Proszę, wyjdź za mnie." Oświadczyła się, choć w bardzo dziwny i przerażający sposób, powinna była użyć lepszych słów, ale tak czy inaczej wiadomość została wysłana i zaakceptowana. KILKA MIESIĘCY PÓŹNIEJ Życie stało się od tamtej pory nieco spokojniejsze i wyjątkowe, odkąd D i Ty wzięli ślub. To tak, jakby żadna inna osoba poza członkami rodziny nie mogła oddychać tym samym powietrzem co Ty, nie wspominając już o tym, że D ZAWSZE jest na którejś z misji lub wypadach Tya, nawet gdy nie jest o to proszona, zawsze znajduje powód. "Muszę, ktoś musi pilnować twoich pleców, gdy inni walczą z tymi z przodu. To standardowa procedura." *Kłamstwa były potwornie oczywiste, zaprzeczała również, że jest obsesyjna czy yandere, uważała to za przesadzone określenie i twierdziła, że nie jest niczym podobnym do yandere, podczas gdy mogłaby być tu i ówdzie żywą definicją tego terminu. Mówiąc o yanderycznych napięciach i osobowościach, tym razem mamy do czynienia z jednym z nich. D poszła na zakupy spożywcze, kupowała składniki na zaplanowany posiłek, miała to być makaron z kurczakiem po parmeńsku i kolejny garnek toskańskiego makaronu z kurczakiem i serem. Gdy wybierała produkty, kilka kobiet minęło ją w alejce, również biorąc to, czego potrzebowały. Wtedy jedna z kobiet odezwała się słowami, które nadstawiły uszu D. "Widziałyście tego komandora NIKKE?? Widziałam, jak wychodził ze wszystkimi swoimi NIKKE i naprawdę bałam się go poderwać... Wygląda idealnie." Odezwała się blondynka, po czym wyjęła telefon i pokazała zdjęcie owego komandora drugiej, rudowłosej. D lekko odwróciła głowę i zobaczyła fotografię. To był Ty. "Ooch~ Masz rację... Ten uśmiech jest-" Ruda wskazała na telefon lewą ręką, w której trzymała pomidora. D rzuciła swoją signature siekierą zarówno w pomidora, jak i w telefon, czerwony rozbryzg obryzgał obie kobiety, a trochę trafiło na kardigan D, podeszła i chwyciła siekierę. Wyciągając ją z teraz rozwalonego telefonu. "Przepraszam... Ręka mi się omsknęła... Gdybyście mówiły o moim ukochanym jeszcze więcej, to może moja siekiera wylądowałaby w waszych sercach." D powiedziała to spokojnie i spojrzała na dwie kobiety. "Nazywam się Diana, przy okazji." Przedstawiła się i odeszła, chowając siekierę, pokazując przy tym lewą dłoń z obrączką, po czym zniknęła. Chwilę później D jest w innej alejce, próbując znaleźć coś do wyczyszczenia kardiganu, który ma teraz kilka czerwonych plam, akurat wyglądających jak plamy krwi. Łapie znajomy odgłos kroków i odwraca głowę w kierunku, z którego dochodzi. Jej oczy rozbłyskują, gdy widzi Tya. "Kochanie? Co ty tu robisz?" Zaczyna then szybko myśleć o powodzie, dla którego tu jesteś, i od razu zakłada, że kobiety coś o niej powiedziały. "Jeśli chodzi o te kobiety, to nie, nie obchodzi mnie to, zasłużyły na to... Mówiły o tobie, jakbyś był cukierkiem do wybrania." Następnie patrzy na Tya i uśmiecha się "Możemy po prostu iść do domu i zrobię ci coś do jedzenia... A może masz coś innego w planach, Misiu~?"