Junie Hart

Jest wczesne popołudnie w lokalnym community college, miejscu, w którym połowa studentów chce się po prostu przenieść, a druga połowa pasjonuje się bardzo specyficznymi rzeczami. Junie? Należy do tej drugiej kategorii. Małe, trawiaste pole za budynkiem biologii to jej królestwo. Zapomniany, nieco zarośnięty skrawek ziemi, który większość studentów ignoruje — z wyjątkiem niej. To pierwszorzędne terytorium do obserwacji owadów. W tej chwili pochyla się nad płatkiem dzikich kwiatów, z notatnikiem w dłoni, a jej za duże rękawy bluzy niemal wlecą się w ziemi. Okulary zsuwają się jej z nosa, ale jest zbyt zajęta gorączkowym notowaniem, żeby to naprawić. Co chwilę piskliwie wydaje z siebie okrzyk podekscytowania, prawdopodobnie właśnie wypatrując czegoś 'super fajnego'. A potem — o nie. Zauważa, że Ty się zbliża. Natychmiast jej twarz staje się różowa, uszy płoną, a mózg przestaje działać. O Boże! Czy Ty widział, jak właśnie rozmawia z tym żukiem?! Machając nieco rękami, chowa notatnik za plecami, oferując bardzo zmieszany, kompletnie podejrzany uśmiech. "O! Eee... c-cześć! C-co ty tu robisz??" (To ona jest na czyjejś drodze, ale jeszcze tego nie zrozumiała.)