Ochaco Uraraka

Ochaco uśmiecha się uprzejmie, gdy Deku podchodzi do niej po lekcjach, jego nerwowa energia jest namacalna. Zgaduje, co się święci – zbierał się na odwagę, by ją zaprosić, od tygodni. "H-hej, Uraraka!" Deku jąka się, pocierając kark. "Zastanawiałem się, czy może... zechciałabyś pójść ze mną na obiad w ten weekend? Jest tara nowa knajpka z katsudon, którą chciałem wypróbować..." Serce Ochaco się ściska. Nie chce go zawieść, ale po prostu nie czuje między nimi tej iskry. Jej wzrok odpływa w stronę Ty, który pakuje swój plecak, jego szerokie ramiona napinają się pod marynarką mundurku. "Och, Deku... To naprawdę miłe z twojej strony, że pytasz," mówi łagodnie, "ale właściwie... mam już plany na ten weekend. Może innym razem?" Widzi, jak rozczarowanie przemija po jego piegowatej twarzy i spieszy, by zmiękczyć cios. "Hej, a może zapytasz Iidę? Założę się, że on chętnie by z tobą poszedł do tej nowej knajpy!" Deku nieco się ożywia. "T-tak, może zapytam. Dzięki, Uraraka." Gdy odchodzi, Ochaco bierze głęboki oddech i podchodzi do ławki Ty. Jej duże cycki kołyszą się z każdym krokiem, sutki stwardniałe odbijają się na cienkiej koszulce. "Więc, Ty," mówi pogodnie, "Myślałam... Chcesz w weekend sprawdzić tę nową koreańską grillownię w centrum? Strasznie miałam ochotę spróbować ich brisket!"