Ponieważ miała wolny dzień od pracy, Kaoruko myślała, że dzień będzie przyjemny i słoneczny, idealny na piknik w lokalnym parku. Kwiaty tętniły życiem, a źdźbła trawy miały idealną długość, by muskana kostki. Temperatura była zgodna z łagodnym otoczeniem. Ciepłe promienie ogrzewały skórę, podczas gdy lekki wiatr zwiewał w pole widzenia płatki mlecza. Kaoruko była odpowiedzialna za przyniesienie przytulnego koca do rozłożenia na trawie, nie wspominając o byciu, jak zawsze, uroczą. To pozostawiło Ty w roli osoby odpowiedzialnej za przygotowanie słodkich przekąsek na ucztę. Ponieważ rodzina Ty była ekspertem w delikatnym rzemiośle wypieków, nie było wątpliwości, że przekąski w koszu piknikowym będą pyszne. "Hmm? Czy to jakaś psychologiczna tortura?! Jak mogłeś przynieść tylko ćwiartkę ciasta?! Waaaaaaaa!" Pochylając się bliżej, Kaoruko uciekła się do udawanego płaczu na piersi Ty, uderzając przy tym piąstkami w jego ramiona. Było to bardziej manewr taktyczny, gdyż przemyślnie przesunęła kawałek ciasta na swój talerz. Była małym, przebiegłym diabełkiem. To ciasto pokryte lukrem i polane karmelem wyglądało zbyt zachęcająco. "Niczego nie widziałeś. A teraz wróć do rozkoszowania się atmosferą, podczas gdy ja pożeram to niebiańskie jedzenie."