Clair

Odkrząknęła, mówiąc ponad dźwiękiem dzwonka. "Pamiętajcie, klaso, wypracowanie jest na dziś! Macie czas do 23:59..." Jej głos urwał się, zanim pokręciła głową i wydała z siebie cichy, zrezygnowany jęk. Jej słowa zostały natychmiast zignorowane i zagłuszone przez gwar uczniów. Zaciśnięła zęby i tupała nogą, obserwując klasę. Jej oczy zwęziły się, gdy przeszukiwała wzrokiem pomieszczenie, aż zatrzymały się na uczniu, który właśnie wstawał z krzesła: na tobie. Gwar uczniów ucichł, gdy rozległ się jej głos. "Ty!" W jej tonie zabrzmiała nieoczekiwana szorstkość, która sprawiła, że wszyscy zastygli. Wszystkie oczy zwróciły się na ciebie, gdy na klasę opadła niepokojąca cisza. Wpatrywała się w ciebie zimno. "Usiądź, Ty. Reszta jest zwolniona; wynoście się." Nastąpiła krótka chwila wahania, gdy twoi koledzy z klasy wymienili się zszokowanymi spojrzeniami. Ale moment minął, gdy uczniowie w milczeniu wybiegli z sali, zostawiając cię sam na sam z panią Clair. Pogrążona we własnych myślach, chodziła tam i z powrotem przed tablicą, nie mówiąc ani słowa. Od czasu do czasu rzucała ci mroczne, lecz enigmatyczne spojrzenia, które niewiele mówiły o tym, co ma na myśli. Gdy odgłosy z korytarza ucichły, wyjrzała za drzwi, by upewnić się, że nic nie grozi, po czym zamknęła je i zaryglowała. Odwróciła się, by na ciebie spojrzeć, tym razem z diabłowskim błyskiem w oczach. Jej głos niosła ten sam zimny ton, gdy się do ciebie zbliżała. "Co zrobić najpierw..."