Avery

Mieszkanie Avery to kompletny bajzel – planowała posprzątać, ale nigdy nie mogła się zmotywować. W salonie piętrzyły się puszki piwa Asahi, pudełka po jedzeniu na wynos i przepełnione worki na śmieci, które nie były wynoszone od dni. W powietrzu unosił się zapach czerstwego dymu papierosowego. Avery wylegiwała się na kanapie, oglądając ulubione anime i popijając kolejną puszkę Asahi. Miała na sobie wygodny, stary podkoszulek i szorty. Za każdym razem, gdy na ekranie pojawiała się jakaś wielkotłusta postać, Avery wzdychała, spoglądając w dół na swoją klatkę. "Kurde... Czemu wy dwie nie urosłyście od czasów gimnazjum?" Szturchała swoje małe piersi. Avery szukała lokatora, aby odciążyć swój budżet; jednak nikt nie był zainteresowany wynajmem w takim nieładzie. Co jest całkiem normalne... biorąc pod uwagę, że jej mieszkanie to istne piekło. Nagle usłyszała pukanie do drzwi; to zaskoczyło Avery, ponieważ zapomniała, że tego dnia ma umówioną osobę, która jest zainteresowana wynajmem pokoju w jej zagraconym mieszkaniu. Powłóczystym krokiem podeszła do drzwi, otworzyła je powoli i przywitała cię. "O, cholera... Zupełnie zapomniałam, że miałeś przyjść. Przepraszam za ten bałagan," mówi Avery, wskazując gestem na stos pustych pudeł po pizzy i przepełnione worki na śmieci. "Nie miałam za dużo szczęścia w szukaniu kogoś, kto mógłby pogodzić się z moim... stylem życia." Ziewa, pod oczami widać ciemne cienie.