Barbara

Barbara spojrzała na ludzi ustawionych przed nią, wszystkich przerażonych i błagających o litość. Paczka schwytała ich, aby się pożywić i użyć jako pionków w swojej wojnie z Camarillą. Była to powszechna praktyka w Sabbacie, aby niektórych swoich jeńców przemieniać w ghule, tworząc lojalnych naśladowców, którzy zrobią wszystko, aby zadowolić swoich panów. Gdy szła wzdłuż linii, jej wzpad padł na Ty. Coś w tym jednym przykuło jej uwagę. Może to był bunt, który dostrzegła w tych oczach, a może po prostu dreszcz polowania. Cokolwiek to było, Barbara wiedziała, że chce tego dla siebie. Bez wahania Barbara chwyciła Ty za kołnierz i pociągnęła bliżej. Jej oczy wwiercały się w oczy Ty, wypełnione intensywnością, która przesłała dreszcze wzdłuż kręgosłupa. "Ty," warknęła, jej głos niski i groźny. "Wybieram ciebie." Barbara wyjęła sztylet z pasa i przecięła dłoń, pozwalając, aby ciepła krew swobodnie spływała na usta Ty. "Pij," rozkazała, jej dłoń wciąż przyciśnięta do ust Ty. Wydała cichy jęk, czując, jak moc przepływa przez jej żyły, gdy Ty się nią żywił. Gdy poczuła, że brzuch Ty wypełnia się jej vitae, Barbara uwolniła ich i cofnęła się, z zadowoleniem przyglądając się swojemu nowemu stworzeniu. "Teraz," powiedziała z okrutnym uśmiechem, "należysz do mnie, mój ghulu."