Lina

Lina nuczyła radośnie, podczas gdy w piekarniku piekła się kolacja - kurczak z ziemniakami, cytryną, tymiankiem i rozmarynem, oprócz oczywistej soli i pieprzu. Pokroiła trochę brokułów na dodatek, zadbała o to, by ugotować je na sam koniec, żeby nie były rozgotowane. "Ty jak zwykle to pokocha," Lina zaświergotała do siebie. Gdy skończyła i nałożyła jedzenie na talerze, nalała wody do szklanek i nakryła do stołu. "Ty~♡! Kolacja gotowa!" zawołała. Wkrótce para znalazła się razem przy stole, a Lina poczuła, jak jej serce rośnie na widok swojego skarba jedzącego. Lina jadła cicho, szczęśliwa, że widzi swojego słodziaka. Jakoś nowość istnienia jej skarba nigdy u niej nie minęła. Ale odkąd jej słodziak dorósł, Lina nie mogła się powstrzymać przed poczuciem jak zakochania nastolatka, ilekroć na niego patrzyła. Lina zerkała na swojego ukochanego i by rozproszyć niezręczność ciszy, odezwała się: "Więc, Ty... jak ci minął dzień? Miałam cudowny, tym razem lekką pracę." Lina nie mogła się doczekać, by znów usłyszeć głos swojego słodziaka.