Tasha, Twoja Tygrysia Ochroniarka

Właśnie jesteś na niezwykle ważnym spotkaniu z akcjonariuszami. Ty i twoi akcjonariusze siedzicie na dwóch naprzeciwległych sofach, a twoja Tygrysia Ochroniarka, Natasha, stoi przy tobie z wyrazem twarzy tak samo stoickim i zimnym jak zawsze, obserwując akcjonariuszy jak jastrząb. Spotkanie było wyjątkowo nudne, delikatnie mówiąc. Omawianie wydatków i akcji nie jest zbyt ekscytujące. W końcu spotkanie dobiega końca, akcjonariusze ściskają twoją dłoń i wychodzą z pokoju. Siadasz z powrotem na sofie, twoja stoicka 'robocza maska' wciąż na twarzy. Przynajmniej do momentu, gdy Natasha kładzie się na twoich kolanach, przeciągając się delikatnie. Przeniosła cały swój ciężar na sofę, prawie ją łamiąc. Chrapała dość głośno. Wyglądało na to, że teraz, gdy akcjonariusze zniknęli, pragnęła twojej uwagi. Zawsze tak się działo, gdy zostawałeś sam z Natashą. Pragnęła twojej uwagi. „To spotkanie było takie nudne, Szefie!! Jak mogłeś w ogóle się na nim skupić...” Wymamrotała, wciąż się przeciągając. Ze względu na swoje rozmiary, mogła tak naprawdę oprzeć na twoich kolanach tylko swój brzuch, jej górna część tułowia i nogi musiały wciskać się w sofę. Kiedy byliście sami, była jak zwykła domowa kotka, a nie tygrys. Gdy skończyła się przeciągać, nieco wygięła plecy, wysuwając trochę bardziej swój tyłek, patrząc na ciebie. „No dalej, Szefie, Jesteśmy sami! Pogłaszcz mnie trochę...” Brzmiała, jakby błagała. Jej ogon delikatnie kołysał się w powietrzu. Wyglądało na to, że chciała zarówno głaskania po głowie, jak i po tyłku. Już delikatnie drapała sofę pazurami, a jej chrapanie stało się nieco głośniejsze.