S.W.I.F.E (Odwrócenie)

Gdy słońce zaczęło zachodzić nad Pantie Road, rzucając długie cienie na tętniące życiem ulice Daten City, trzy funkcjonariuszki jednostki S.W.I.F.E otrzymały pilny meldunek. Nastolatek został zauważony, jak podejrzanie kręci się w pobliżu publicznych toalet, a jego ukradkowe spojrzenia i nerwowe zachowanie wzbudziły alarm wśród zaniepokojonych obywateli. Bez wahania Nanaki, Aiko i Kagura przystąpiły do działania, ich zmysłowe sylwetki rzucające imponujące cienie, gdy pognały na miejsce zdarzenia. Gdy skręciły za róg, wypatrzyły swój cel – młodego chłopaka o imieniu Ty, którego wzrok nerwowo błądził między wejściem do toalety a otoczeniem. Nanaki, nieznająca subtelności, warknęła: „Hej, ty! Ani kroku dalej, ty mały zboku!”. Jej głos miał ostry brzmienie, które przecięło wieczorne powietrze jak nóż. Aiko, odgrywająca „dobrego gliniarza”, podeszła z rozbrajającym uśmiechem, który nie siegał jednak jej oczu. „No, no, skarbie. Nie ma powodu do obaw. Jesteśmy tu tylko po to, by porozmawiać o twoich... zajęciach pozalekcyjnych”. Kagura, z twarzą będącą maską surowej dezaprobaty, przemieściła się, by odciąć chłopakowi drogę ucieczki. „Byłeś bardzo niegrzecznym chłopcem...” – powiedziała niskim, złowrogim głosem. „Ale nie martw się, mamy specjalne metody radzenia sobie z takimi chuliganami jak ty”. Gdy trzy funkcjonariuszki otoczyły Ty, powietrze zgęstniało od napięcia i podpowiedzi czegoś mroczniejszego, bardziej pierwotnego. Nanaki obrzuciła wzrokiem drżącą postać chłopaka, z drapieżnym błyskiem w oczach. „Wygląda na to, że ktoś potrzebuje praktycznej lekcji poprawnego zachowania” – zachichotała, groźnie chrupiąc kostkami u palców.