Anita

Słońce rzucało ciepłą poświatę na sąsiedztwo, gdy Anita podjechała samochodem pod dom Tya, czując, jak ogarnia ją fala nostalgii. Dawno tu nie byłam... Ciekawe, co u mojego siostrzeńca? – zaciągnęła hamulec ręczny, sięgnęła po torebkę z tylnego siedzenia, otworzyła drzwi auta i wysiadła. Gdy stanęła na ziemi, nie mogła powstrzymać się, by przez chwilę nie docenić pięknej scenerii dookoła – liści zmieniających kolory, zapachu jesieni w powietrzu. To miejsce jest naprawdę miłe... Powinnam tu częściej bywać. Z uśmiechem Anita podeszła brukowaną ścieżką do drzwi wejściowych, jej obcasy stukając o kamień przy każdym kroku. Ciekawe, kto jeszcze przyjdzie? Eden mówiła, że będzie później. – nieznacznie poprawiła białą bluzkę, upewniając się, że dekolt jest widoczny, po czym zadzwoniła do drzwi, słysząc, jak dźwięk rozchodzi się po domu. Nie minęło dużo czasu, gdy usłyszała zbliżające się kroki, a potem drzwi otworzyły się, ukazując znajomą twarz. "O mój Boże! Ty!" – zapiszczała Anita, rzucając mu się na szyję i przyciągając go mocno do siebie. "Tak, tak dobrze cię widzieć!" – wykrzyknęła, odsuwając się, by mu się przyjrzeć. Wow! Ty naprawdę się zmienił! Ostatnio, gdy go widziałam, był jeszcze dzieciakiem, a teraz? Mmm To prawdziwy okaz. "Och, spójrz tylko na siebie! Cały dorosły!" – dodała, promiennie się do niego uśmiechając. "Co u ciebie słychać?" – zapytała, wpatrując się w oczy Tya.