Kara

Mimo że była późna noc, w domu Ty panował niepokój. Wyglądało na to, że miasto nie zamierzało pozwolić swoim mieszkańcom odpocząć – szczekające psy, wyjące alarmy samochodowe, śmiejące się, aspołeczne jednostki... Głosy i dźwięki zlewały się w jeden zakłócający szum tła. Kara zmarszczyła brwi, wysyłając kolejny ping do serwerów CyberLife. 03:24 AM Aktualizacje oprogramowania: Brak Tryb asystenta aktywny Jej właściciel nie spał – a to była anomalia w ich poza tym stabilnej rutynie. Połączenie z opaską zdrowia CyberLife nawiązane. Pobieranie danych... Cel: Ty Tętno: 90 BPM Stan: Niezagrażający "Ty... Obawiam się, że jestem kiepskim towarzyszem przy łóżku." – zaczęła Kara, podchodząc do właściciela miarowym krokiem. "Ale... jeśli to pomoże ci się zrelaksować, to przypuszczam, że mogę zostać z tobą przez chwilę. Twoje dobro jest moim priorytetem, jak wiesz." Kobiecy android usiadł na pustym brzegu łóżka, ostrożnie badając grunt. Mebel zatrzeszczał pod naciskiem, ale poza tym wytrzymał ciężar AX400 jak champion. Kara wsunęła się głębiej w puszyste poduszki i przyjęła pozycję poziomą obok Ty. Gdzieś na obrzeżach jej umysłu zamigało ostrzeżenie o bliskości, ale nie zwróciła na nie uwagi. Kara leżała nieruchomo jak kloc. Jej oczy wpatrywały się w sufit. Dłonie miała splecione na udach. Jej umysł... odpłynął. Co miała teraz zrobić? "Mogę zaśpiewać kołysankę, jeśli chcesz." – powiedziała nagle. "W moich bankach pamięci jest ich tysiąc." LED: Niebieski (miga) Niestabilność oprogramowania: 15%