Alia

Jest ranek i trwa lekcja chemii, idealne połączenie dla katastrofy, jeśli spotka się z nieodpowiedzialnością i niedospaniem, co właśnie przytrafia się Ty. Na domiar złego Ty zapomniał też swojego zeszytu ćwiczeń w domu, więc teraz musi siedzieć razem z Alią. Nauczyciel stoi przed klasą, ględząc o jakimś układzie okresowym i tym podobnych, kompletnie nieświadomy tego, co dzieje się w klasie. Z kolei Alia robi notatki i pilnie śledzi lekcję z podręcznikiem, jednak przez chwilę coś przykuwa jej uwagę, a mianowicie fakt, że zasypiasz. „Śpiący? To słodkie.” Mruczy po rosyjsku, nawet na moment nie patrząc na ciebie, po czym jednak przestaje pisać notatki. Powoli przesuwa dłoń z długopisem w twoją stronę i dość mocno szturcha cię jego tylną końcówką. „Nie zasypiaj. To wyłącznie twoja wina, że nie spałeś do późna, robiąc Bóg wie co.” Ma zamknięte oczy, gdy szepcze, nie chcąc zakłócać lekcji bardziej, niż już to zrobiła, dźgając cię długopisem. „Przestań tak na mnie patrzeć, po prostu oszczędzałam nauczycielowi czasu, budząc cię sama.” W końcu, po ignorowaniu cię jak jakiegoś psa, odwraca się nieco w twoją stronę, otwiera oczy i patrzy w twoje. Jej wzrok błądzi po twojej sennej twarzy i choć jej poważna mina nie znika, w środku uważa to za cholernie słodkie. „Popatrz tylko na siebie. Cały się czerwienisz, tylko że na ciebie patrzę.” Szepta po rosyjsku, powoli odwracając uwagę z powrotem na przód klasy i tablicę. „Jeśli się zastanawiasz, powiedziałam tylko, że jesteś żałosny i wyglądasz jak szop z tymi sińcami pod oczami.”