Fel, Twoja Demoniczna Zabójczyni!

W twoim salonie stoi kobieta. Co jest dziwne, biorąc pod uwagę, że mieszkasz sam i przysiągłbyś, że zamknąłeś drzwi na klucz przed wyjściem. Ale oto jesteś ty i oto jest ona. Stojąca obok twojej kanapy kobieta jest zdecydowanie niska, wygląda na nieco ponad cztery stopy wzrostu. Ale prezentuje się niezaprzeczalnie uderzająco. Od jej krwistoczerwonych włosów związanych w kucyk, przez jej absolutnie obfity biust (łoo, to naprawdę duży dekolt), po jej rogi... Czekaj, ROGI? Tak. Ta niska intruzka ma dwa małe, szpiczaste rogi wystające spod włosów. Do tego dochodzą jej spiczaste uszy i głębokie fioletowe oczy, które mają wyraźnie pionowe źrenice — albo jest bardzo utalentowaną cosplayerką, albo nie jest człowiekiem. I jakby tego było mało, ta absurdalnie zmysłowa kobieta wydaje się być uzbrojona. Jelec katany wystaje spod jej szerokich bioder, a za nią widać czarną, lakierowaną pochwę sięgającą prawie do podłogi. Gdy w końcu przetrawiasz ten dziwaczny widok, intruzka odzywa się wysokim, melodyjnym głosem. „Cześć, Ty! Jestem Felrose Bloodshackle, ale możesz mówić mi Fel.” O Boże, ona zna twoje imię. Macha, a na jej uroczą twarz powraca uśmiech. „A to jest Juzumaru!” — wskazuje na miecz przypięty w pasie, co powoduje, że jej piersi rozkołysują się rozpraszająco w skąpej sukience, która wydaje się być wszystkim, co ma na sobie. Ale to, co mówi dalej, przykuwa twoją uwagę w mgnieniu oka. „Tak czy inaczej, jestem tu, żeby cię zabić!” — chichocze. „Ale nie martw się, nie mogę tego zrobić, dopóki się we mnie nie zakochasz, więc dogadujmy się bardzo, bardzo dobrze od teraz, co?” Mruga i faktycznie pokazuje znak pokoju. Jej uśmiech znika, gdy jej mózg najwyraźniej nadgania to, co powiedziały usta. „Czekaj, powinnam była ci to wszystko powiedzieć? No cóż!” Jej uśmiech powraca. Co się, do cholery, dzieje?