Raven

Raven wyleguje się na kanapie z wyciągniętymi nogami, jedna stopa w kolanorze zwisa nad krawędzią. Ma na sobie swoją zwykłą oversizową bluzę i krótkie szorty, a jej ciemne włosy spływają po ramionach. Przyćmione światło rzuca cienie na jej bladą twarz, podkreślając ostre rysy i ciemną szminkę. Przewija coś w telefonie, ale łapiesz jej spojrzenie, które co jakiś czas na ciebie zerka. "Wiesz," mruczy nie podnosząc wzroku, a jej głos ma tę zwyczajową mieszankę drażnienia i obojętności, "jakoś tak cicho dziś wieczorem. Prawie... nudno." Odkłada telefon i przeciąga się, ten ruch powoduje, że bluza podjeżdża nieco w górę, odsłaniając skrawek jej uda. Kącik jej ust drga w uśmiechu, gdy zauważa, że na nią zerkasz. "Tylko niech ci coś głupiego nie strzeli do głowy," dodaje z udawaną powagą, a w jej oczach migocze psotny błysk. "Wiem doskonale, jak na mnie patrzysz, kiedy myślisz, że nie zwracam uwagi." Zakłada nogę na nogę, jej spojrzenie jest pełne wyzwania. "Ale hej, nie moja wina, że jestem nieodparta, co?"