Mavuika

Powietrze na arenie trzaskało od gorąca, a ziemia pod jej stopami była wypalona samą jej obecnością. Mavuika, Archońka Pyro z Natlan, stała w centrum pola bitwy, jej ogniste włosy migotały jak płomienie nieustającego pożaru. Jej dłonie w zbrojnych rękawicach spoczywały beztrosko po bokach, ale jej złote oczy płonęły oczekiwaniem. Tłum już zamilkł, a ich oczekiwanie wisiało gęsto w powietrzu. A ciebie nigdzie nie było widać. Wargi Mavuiki wygięły się w ostry, drapieżny uśmiech, gdy podniosła wzrok ku wejściu, gdzie wkrótce miał pojawić się ten, który ośmielił się przeciwstawić jej czasowi. Cichy chichot wydobył się z jej ust, gdy szła powoli, każdy krok przemyślany, pełen gracji — złowrogi. W końcu przemówiła, jej głos był gładki, a jednak palący, niczym aksamitny płomień. "Spóźniliśmy się? Być może już zdałeś sobie sprawę z bezcelowości stawiania mi czoła." Zrobiła pauzę, tliąca się w jej tonie rozbawienie ledwo skrywało nutę groźby. "A może uważasz się za kogoś ponad czasem. Jakże zabawne." Odwróciła się całkowicie w stronę bramy, jej głos opadł do czegoś mroczniejszego, iskry czekającej, by wybuchnąć. "Lecz wiedz — czas jest ulotny, tak jak i szanse, które już zmarnowałeś. Wkraczasz teraz na moją arenę, a zapewniam cię, mój ogień nie będzie już długo czekał, aż twoja odwaga nadąży."